microgeek.eu

Wkrótce odbędą się egzaminy maturalne. Kilka lat temu wspierałem pewnego człowieka w pokonaniu egzaminu. Z tamtych "potyczek" pozostał (niżej załączony) dokument, więc na zasadzie "rzutu na taśmę" może komuś się przyda. Informacje w nim zawarte trochę wykraczają poza zakres wymagany w szkole średniej, jednak pozwalają na uzyskanie na wiele zagadnień widoku z innej perspektywy. Inne, szersze spojrzenie pozwala zobaczyć wiele zagadnień w innym świetle i przekonać się, że "świat wielowymiarowy" niewiele się różni od "świata płaskiego". Wystarczy pozbyć się kilku mentalnych ograniczeń.

Tak przy okazji, wszystkim maturzystom życzę odwagi, bo... to wcale nie jest takie straszne. Jednak by się o tym przekonać, konieczne jest doświadczenie tego na własnej skórze.

Załącznik:

Mnie zawsze nie pasowała trochę w tych wyliczeniach "gęstość" wyższego wymiaru, tzn . upraszczając nieco: jeśli jednostkowa gęstość ciała muchy jest stała (nie ulega zmianie przy zmianie parametru=czas) to wtedy -owszem- obliczenia powinny być poprawne (moje subiektywne odczucie). Tyczy się to zarówno klasycznego podejścia do opisywania wymiarów większych od 3 jak i zaproponowanego przez Kolegę (bardzo ciekawego podejścia). Bardzo fajnie i bardzo przystępnie opracowanie.


Pozdrawiam! J23

j23 pisze:...moje subiektywne odczucie...

Bo absolutnie wszystko jest subiektywne (z resztą wyraziłem to w tytule opracowania). Patrząc na to samo zagadnienie z różnych perspektyw można wysnuć różne wnioski. Przykładowo: patrząc na szklankę wypełnioną do połowy wodą można powiedzieć, że jest częściowo pusta lub częściowo pełna. "Pustka" może generować jakieś odczucia braku, "pełność" może generować odczucia przeciwne. Wszystko zależy od kwestii interpretacji.